Эҳёи рӯҳонӣ

812 эҳёи рӯҳонӣДар маркази имони масеҳӣ эҳё, воқеияти амиқи рӯҳонӣ ҷойгир аст. Исо ба саволе, ки Ниқӯдимус ҳатто напурсидааст, ҷавоб медиҳад. Вай он чиро, ки дар дили Ниқӯдимус буд, дарк кард ва ба асли мушкилоти худ - зарурати тағироти рӯҳонӣ ва эҳёи Рӯҳулқудс муроҷиат кард: «Агар одам аз об ва Рӯҳ таваллуд наёбад, вай наметавонад ба салтанати омадани Худо дохил шавад. Ҳар он чи аз ҷисм таваллуд меёбад, ҷисм аст; ва он чи аз Рӯҳ таваллуд меёбад, Рӯҳ аст» (Юҳанно 3,5-6)

Петрус ин ҳақиқатро дар номаҳои худ бо муроҷиат ба ҷомеаҳое, ки аз сабаби имонашон ба Исои Масеҳ таъқиб мекунанд, тақвият медиҳад. Аз ин рӯ, эҳё раванди дучандон аст: оғози нав дар рӯҳ ва раҳо кардани ҳаёти кӯҳна ва ҷаҳон. Петрус ин воқеияти рӯҳониро бо он таъкид мекунад, ки имондоронро ташвиқ мекунад, ки мавҷудияти пештараи худро орзу накунанд. Ӯ маънои эҳёро бо суханони зерин таъкид мекунад: «Муборак аст Худо, Падари Худованди мо Исои Масеҳ, ки Ӯ ба василаи эҳёи Исои Масеҳ аз мурдагон, бефано ва беайб моро аз нав ба умеди зинда ба дунё овард. ва мерос нобуд намешавад» (1. Петрус 1,3-5)

Ин оятҳо равшан нишон медиҳанд, ки аз нав таваллуд шудан ба мо умеди зинда мебахшад, яъне ҳаёте, ки бо эҳёшавии Исо аз мурдагон нишон дода шудааст. Ин баромадан аз мавҷудияти кӯҳна аст, ки рамзи марг ва ворид шудан ба ҳаёти комилан нав аст. Кӯдаки навзод наметавонад дар батни модар зиндагӣ кунад - ин ақида бемаънист.

Für Christen bedeutet die geistliche Wiedergeburt auch einen ständigen Kampf gegen Versuchungen und Sünden. Eine feindliche Gesellschaft verstärkt diesen Kampf, wodurch wir uns oft wie Fremde in der Welt fühlen. Wiedergeboren zu werden, bedeutet, in etwas hineingeboren zu werden, in eine lebendige Hoffnung. Es schliesst auch ein, aus etwas herausgeboren zu werden – von den Toten. Wie bei einem neugeborenen Baby wird das neue Leben, das es nach der Geburt hat, völlig anders sein als das Leben, das es im Mutterleib hatte. Können Sie sich vorstellen, dass ein Baby versucht, so zu leben, als wäre es noch im Mutterleib? Das wäre unsinnig. Dies unterstreicht nicht unsere Heimatlosigkeit, sondern bestätigt unsere Zugehörigkeit zu unserem himmlischen Vater und unserer neuen Familie im Glauben. Das Leben, das wir jetzt in Freiheit und im Licht führen, ist von unschätzbarem Wert im Vergleich zu unserem früheren, beschränkten Dasein.

Lieber Leser, wenn Sie sich manchmal fremd in dieser Welt fühlen, lassen Sie sich nicht entmutigen, sondern halten Sie an der Hoffnung fest. Die geistliche Wiedergeburt ist ein fundamentaler Bestandteil unseres Glaubensweges. Lassen Sie uns gemeinsam in diesem Vertrauen wachsen und die überwältigende Hoffnung feiern, die wir durch Jesus Christus haben.

аз ҷониби Грег Вилямс


 Weitere Artikel über die Wiedergeburt:

Муъҷизаи дубора таваллуд шудан

Das eröste Leben