ГУФТОРИ ЗИНДАГ


Меваи хуб бидеҳ

264 Масеҳ ток аст, мо шохаҳоМасеҳ ток аст, мо шохаҳоем! Дар тӯли ҳазорсолаҳо ангур барои шароб ҷамъоварӣ карда мешавад. Ин як раванди заҳматталаб аст, зеро он устои ботаҷрибаи таҳхона, хоки хуб ва вақти комилро талаб мекунад. Токпарвар токро бурида, тоза карда, пухта расидани ангурро мушохида карда, лахзаи аники хосилро муайян мекунад. Ин кори душвор аст, аммо вақте ки ҳама чиз якҷоя мешавад, он кӯшиш ба харҷ дод. Исо шароби хубро медонист. Аввалин мӯъҷизаи ӯ обро ба шароби олиҷаноб, ки то ҳол чашида буд, табдил дод. Дар Инҷили Юҳанно мо мехонем, ки ӯ муносибати худро бо ҳар яки мо чӣ гуна тасвир мекунад: «Ман токи ҳақиқӣ ҳастам ва Падари Ман токпарвар аст. Ҳар шохае ки дар Ман мева наоварад, вай хоҳад бурид; ва ҳар кӣ мева оварад, пок хоҳад кард, то ки меваи бештар оварад» (Юҳанно 15,1-2 ЛУТ).

Мисли токи солим, Исо моро бо ҷараёни устувори қувваи ҳаёт таъмин мекунад ва Падари Ӯ ҳамчун…

Муфассал ➜

Ниқӯдимус кист?

554 ки никодимус астДар давоми ҳаёти заминии худ, Исо диққати бисёр одамони муҳимро ҷалб кард. Яке аз онҳое, ки эҳтимолан ба ёд оварда мешавад, Ниқӯдимус буд. Вай узви шӯрои олӣ, як гурӯҳи олимони пешқадам буд, ки бо иштироки румиён Исоро ба салиб мехкӯб карданд. Ниқӯдимус бо Наҷотдиҳандаи мо муносибати хеле фарқ дошт - муносибате, ки ӯро ба куллӣ тағйир дод. Вақте ки ӯ бори аввал бо Исо вохӯрд, ӯ исрор кард, ки он бояд шаб бошад. Чаро? Зеро, агар вайро бо шахсе медиданд, ки таълимоташ ба таълимоти ҳамкасбони худ ба куллӣ мухолиф буд, ӯро бохтан хеле зиёд буд. Вай аз дидани ӯ шарм медошт.

Пас аз чанде мо Ниқӯдимусро мебинем, ки аз меҳмони шабона хеле фарқ мекард. Китоби Муқаддас ба мо мегӯяд, ки ӯ на танҳо Исоро дар назди ҳамкорони худ дифоъ кард, балки ӯ инчунин яке аз ду нафаре буд, ки шахсан аз Пилотус хоҳиш кард, ки ҷасадро пас аз марги Исо таслим кунад. Фарқи байни Ниқӯдимус пеш аз Ниқӯдимус ва баъд аз…

Муфассал ➜