Хабарҳои қалбакӣ?

567 хабари қалбакӣЧунин ба назар мерасад, ки дар ин рӯзҳо мо дар ҳама ҷое, ки бингарем, хабарҳои қалбакиро мехонем. Барои насли ҷавоне, ки бо интернет ба воя расидаанд, хабарҳои қалбакӣ дигар тааҷҷубовар нестанд, аммо барои кӯдаки бумер ба мисли ман ин аст! Ман ба воя расидам, ки дар тӯли даҳсолаҳо ба рӯзноманигорӣ ҳамчун як касб эътимоди ҳақиқӣ дода мешавад. Фикри он, ки на танҳо хабари қалбакӣ вуҷуд дорад, балки дидаву дониста он тавре коркард шудааст, ки эътимодбахш ба назар мерасад, барои ман каме ҳайратовар аст.

Баръакси хабари бад низ вуҷуд дорад - хушхабари воқеӣ. Албатта, ман дарҳол дар бораи як хушхабаре, ки аз ҳама муҳим аст, фикр кардам: хушхабар, Инҷили Исои Масеҳ. «Баъд аз он ки Яҳёро ба таслим доданд, Исо ба Ҷалил омад ва башорати Худоро мавъиза кунад» (Марк. 1,14).

Ҳамчун пайравони Масеҳ, мо хушхабарро чунон зуд-зуд мешунавем, ки баъзан таъсири онро фаромӯш мекунем. Ин хушхабар дар Инҷили Матто чунин тасвир шудааст: «Одамон, ки дар торикӣ нишаста буданд, нури бузургеро диданд; ва барои онҳое ки дар замин нишастаанд, ва сояи марг нуре падид омад» (Мат 4,16).

Лаҳзае дар бораи он фикр кунед. Онҳое ки хушхабари ҳаёт, марг ва эҳёи Масеҳро нашунидаанд, дар замини мамот ё дар сояи марг зиндагӣ мекунанд. Ин бадтар шуда наметавонист! Аммо хушхабар аз Исо ин аст, ки ин ҳукми қатл бардошта шуд - дар муносибатҳои барқароршуда бо Худо ба воситаи Исо тавассути Калом ва Рӯҳи Ӯ ҳаёти нав вуҷуд дорад. На танҳо барои як рӯзи иловагӣ, як ҳафтаи иловагӣ ва ҳатто як соли иловагӣ. То абаддудаҳр! Чӣ тавре ки худи Исо гуфтааст: «Ман эҳё ва ҳаёт ҳастам. Ҳар кӣ ба Ман имон оварад, гарчанде ки бимирад, зинда хоҳад монд; ва ҳар кӣ зиндагӣ кунад ва ба Ман имон оварад, ҳеҷ гоҳ намемирад. Ба фикри ту?" (Юҳанно 11,25-26)

Ин аст, ки чаро Инҷил ҳамчун хушхабар тавсиф карда мешавад: маънои аслии он ҳаёт аст! Дар ҷаҳоне, ки "хабарҳои бардурӯғ" як чизи нигаронкунанда аст, Инҷили Малакути Худо ин хушхабарест, ки ба шумо умед, эътимод ва эътимод мебахшад.

аз ҷониби Ҷозеф Ткач