Меҳрубонии бегонагон

«Ба ман ва ба кишваре, ки ҳоло дар он бегона ҳастӣ, ҳамон меҳрубоние, ки ба ту кардаам, нишон деҳ» (1. Мусо 21,23).

Кишвар бо хориҷиён чӣ гуна бояд муносибат кунад? Ва муҳимтар аз ҳама, мо бояд чӣ гуна рафтор кунем, вақте ки дар кишвари дигар хориҷӣ ҳастем? Баъди 1. Дар Ҳастӣ 21 Иброҳим дар Герор зиндагӣ мекард. Аз афташ, бо вуҷуди макри Иброҳим бар зидди Абималик подшоҳи Ҷарор кардаи ӯ, ба ӯ некӣ карданд. Иброҳим ба ӯ дар бораи занаш Соро нимҳақиқат гуфта буд, то худро аз кушта шудан муҳофизат кунад. Дар натиҷа, Абималик қариб буд, ки бо Соро зино кунад. Аммо Абималик ба ивази бадӣ бадӣ накард, балки Соро, зани Иброҳимро ба ӯ баргардонд. Ва Абималик гуфт: «Инак, замини ман пеши шумост; Дар он ҷое ки дар назари ту хуб аст, сокин бош!» 1. Ибтидо 20,15:16 Шу тариқа, у Иброҳимга бутун мамлакат бўйлаб бепул ўтишни берди. Ӯ ҳамчунин ба ӯ ҳазор сиқл нуқра дод (ояти ).

Иброҳим чӣ ҷавоб дод? Ӯ барои аҳли оила ва аҳли байти Абималик дуо гуфт, ки лаънати безурётӣ аз онҳо бардошта шавад. Аммо Абималик ҳанӯз ҳам шубҳанок буд. Шояд ӯ Иброҳимро қудрате дидааст, ки бояд баррасӣ шавад. Ҳамин тавр, Абималик ба Иброҳим хотиррасон кард, ки чӣ тавр ӯ ва шаҳрвандонаш ба ӯ меҳрубонӣ карда буданд. Ин ду нафар иттифоқ бастаанд, онҳо мехостанд дар кишвар бидуни таҷовуз ва душманӣ якҷоя зиндагӣ кунанд. Иброҳим ваъда дод, ки дигар ба қаллобӣ рафтор намекунад. 1. Мусо 21,23 ва барои иродаи нек миннатдорй баён кунед.

Хеле баъдтар Исо дар Луқо гуфт 6,31 "Ва чунон ки мехоҳӣ, ки одамон бо ту кунанд, бо онҳо низ рафтор кун!" Ин аст маънои он чизе ки Абималик ба Иброҳим гуфт. Ана барои хамаи мо дарси ибрат аст: хоҳ буҷӣ бошем, хоҳ бегона бошем, бояд ба якдигар меҳрубону меҳрубон бошем.


дуо

Падари меҳрубон, лутфан ба мо кӯмак расонед, ки ҳамеша тавассути Рӯҳи худ ба якдигар меҳрубон бошем. Ба номи Исо омин!

аз ҷониби Ҷеймс Ҳендерсон


PDFМеҳрубонии бегонагон