Рӯзи ошиқон - Рӯзи ошиқон

Рӯзи 626 Валентин рӯзи ошиқонДар 1-ум4. Ҳар сол моҳи феврал ошиқон дар саросари ҷаҳон ба ҳамдигар ишқи бепоёни худро эълон мекунанд. Одати ин рӯз ба ҷашни Валентини муқаддас бармегардад, ки онро поп Геласий соли 469 ҳамчун рӯзи ёдбуд барои тамоми калисо муаррифӣ карда буд. Бисёр одамон ин рӯзро барои нишон додани муҳаббати худ ба касе истифода мебаранд.

Дар байни мо ҳар қадар романтикӣ шеър менависад ва барои дӯстдоштаашон суруд месарояд ё онҳо дар ин рӯз шириниҳои ба шакли дил тақдим мекунанд. Изҳори муҳаббат банақшагирии зиёдеро талаб мекунад ва баҳо медиҳад. Бо назардошти ин фикрҳо, ман дар бораи Худо ва муҳаббати Ӯ нисбати мо фикр мекардам.

Муҳаббати Худо на хислати ӯ, балки моҳияти ӯст. Худи Худо муҳаббат аст: «Ҳар кӣ дӯст надорад, Худоро намешиносад; зеро Худо муҳаббат аст. Дар он муҳаббати Худо дар байни мо зоҳир шуд, ки Худо Писари ягонаи Худро ба ҷаҳон фиристод, то ки мо ба воситаи Ӯ зиндагӣ кунем. Муҳаббат дар ин аст: на ин ки мо Худоро дӯст доштем, балки Ӯ моро дӯст дошт ва Писари Худро фиристод, то гуноҳҳои моро кафорат кунад» (1. Йоханес 4,8-10)

Oft liest man über diese Worte schnell hinweg und hält nicht inne, denkt nicht darüber nach, dass sich Gottes Liebe in der Kreuzigung seines eigenen Sohnes geäussert hat. Jesus beschloss schon bevor die Welt erschaffen wurde, sein Leben durch seinen Tod für die Schöpfung Gottes niederzulegen. «Denn in ihm hat er uns erwählt, ehe der Welt Grund gelegt war, dass wir heilig und untadelig vor ihm sein sollten in der Liebe» (Epheser 1,4).
Он касе, ки галактикаҳои кайҳонӣ ва нозукиҳои бенуқсони орхидаро офаридааст, бо омодагӣ аз бузургӣ, шӯҳрат ва қудрати худ даст мекашад ва бо мо, одамон, ҳамчун яке аз мо, дар рӯи замин хоҳад буд. Фаҳмидани ин барои мо қариб ғайриимкон аст.

Мисли мо, Исо шабҳои сарди зимистон шах шуда монд ва ба тобистони тобистон тобистон тоб овард. Ашкҳое, ки ҳангоми дидани азобҳои атроф ба рухсораҳояшон мерехтанд, мисли мо воқеӣ буданд. Ин аломатҳои тар дар рӯй эҳтимолан нишонаи таъсирбахши одамгарии ӯст.

Чаро барои ин нархи баланд?

Ба болои ин, ӯро ихтиёрӣ ба дор кашиданд. Аммо чаро он бояд шадидтарин намуди қатл буд, ки аз ҷониби одамон ихтироъ шуда буд? Ӯро сарбозони ботаҷриба латукӯб карданд, ки пеш аз он ки ӯро ба салиб мехкӯб кунанд, таҳқир ва тамасхур карданд. Оё дар ҳақиқат зарур буд, ки тоҷи хорҳоро ба сараш зер кунед? Чаро онҳо ба ӯ туф карданд? Чаро ин таҳқир? Оё тасаввур карда метавонед, ки вақте ба бадани ӯ нохунҳои калони кунд рехтанд, дардро азият медиҳад? Ё вақте ки ӯ заифтар шуд ва дард тоқатфарсо буд? Ваҳми азим вақте ки ӯ нафас кашида наметавонист - тасаввурнопазир аст. Исфанҷеро бо сирко тар карда буд, ки каме пеш аз маргаш гирифта буд - чаро ӯ дар раванди марги писари маҳбубаш буд? Он гоҳ ғайри қобили боварӣ рӯй медиҳад: Падар, ки бо Писар муносибати комил ва доимӣ дошт, вақте ки гуноҳи моро ба гардан гирифт, аз ӯ рӯй гардонд.

Барои нишон додани муҳаббати ӯ ба мо ва барқарор кардани муносибати вайроншудаи мо бо Худо чӣ қадар арзиш дорад. Тақрибан 2000 сол қабл мо бузургтарин тӯҳфаи ишқиро дар кӯҳе дар Голгота дарёфт кардем. Ҳангоми мурданаш Исо дар бораи мо одамон фикр мекард ва маҳз ҳамин муҳаббат ба ӯ кӯмак кард, ки ба ҳама зишткориҳо тоб орад. Бо он ҳама азобҳое, ки Исо дар он лаҳза аз сар гузаронд, ман тасаввур мекунам, ки ӯ мулоимона пичиррос мезанад: «Ман ҳамаи инро танҳо барои ту мекунам! Ман туро дӯст медорам!"

Дафъаи дигар, ки шумо дар рӯзи ошиқон худро маҳбуб ё танҳо ҳис мекунед, ба худ хотиррасон кунед, ки муҳаббати Худо ба шумо ҳадду маҳдуд надорад. Вай ба даҳшатҳои он рӯз тоб овард, то ки абадиятро бо шумо гузаронад.

«Denn ich bin gewiss, dass weder Tod noch Leben, weder Engel noch Mächte noch Gewalten, weder Gegenwärtiges noch Zukünftiges, weder Hohes noch Tiefes noch irgendeine andere Kreatur uns scheiden kann von der Liebe Gottes, die in Christus Jesus ist, unserm Herrn» (Römer 8,38-39)

Гарчанде ки Рӯзи ошиқон рӯзи маъмулест барои нишон додани муҳаббат ба касе, ман боварӣ дорам, ки бузургтарин рӯзи муҳаббат он вақте аст, ки Худованди мо Исои Масеҳ барои мо мурд.

аз ҷониби Тим Магуир